Cloudie napisała:
>>>>Najciekawsze jest to, że nie dotarłam do punktu, w którym jestem na drodze medytacji, a leczenia uzależnienia opartą na mityngach i programie 12 kroków. Jest to dla mnie szokiem, bo dotąd sądziłam, że mój rozwój = medytacja buddyjska.<<<<<


Ja znowu na poważnie i odnośnie teorii KW:

Odkąd interesuję się teorią integralną i próbuję ją zrealizowac w życiu codziennym, to widzę, że często myli się rozwój personalny z rozwojem transpersonalnym. Byc może o to ci właśnie chodzi, Cloudie. Sam u siebe obserwuję ten brak rozróżnienia. Pamiętacie pewnie jak KW rozpisywał się o błędzie pre/trans. Czyli np. myślenie magiczne byłoby uznawane za nieegoiczną duchowośc, a w istocie odzwierciedla dziecięce myślenie, błędne łączenie faktów.
Błąd persona/trans ( to moje określenie) polegałby np. na oczekiwaniu, że medytacja zazen pomoże mi uporac się z problemami emocjonalnymi, czyli z moją nerwicą, kiedy tak może byc, ale nie musi. Niewątpliwie pewna zależnośc istnieje: systematyczna praktyka medytacji wprowadza więcej harmoni w życie człowieka, jest się bardziej świadomym tego co się dzieje w środku, w naszej psychice (nasze myśli, opinie o innych ludziach i o nas samych, obraz samego siebie, samoocena itp) przez co ma się nad tym większą kontrole, łatwiej to zmienic. Lecz nie można postawic znaku równości praktyka zen=psychoterapia.
Problem o którym pisze jest troszke bardziej złożony. Myślę, że ważny jest kontekst tego wszystkiego. Czyli nasza kultura. Chodzi mi o kontekst dla transformującej praktyki duchowej. Otóż w tradycyjnym społeczeństwie w kulturze Dalekiego Wschodu, np. w Japonii w np. XVIII wieku "kontekst", tło dla transf. prakt. duch. czyli np. dla praktyki zazen był zupełnie inny niż teraz w Polsce, Europie czy USA. Możliwe, że w XVIII w. w Japonii można było utożsamic medytacja zazen=psychoterapia ponieważ praktyka zen wiązała się z bardzo konkretną strukturą: pobytem w klasztorze, codziennym kontaktem z nauczycielem, funkcjonowaniem w dużej grupie, sandze osób praktykujących. Tego wszystkiego w naszej kulturze nie ma. Kontakt z nauczycielem 2 razy do roku, jedno czy dwa odosobnienia do roku - to nie to samo.
Stąd moje zdanie jest takie, że nie jest dobrze mylic medytacji z psychoterapią. Może to prowadzic do smutnych rozczarowań. Rozwiązaniem było by potraktowanie medytacji i terapii jako praktyk uzupelniających. Tak jak to jest w Integralnej Praktyce.
Troche się rozpisałem, aczkolwiek bardzo ogólnie...
Innym przykładem błędu persona/trans byłoby mylenie niektórych stanów psychicznych z wglądem na poziomie nie-egoicznym np. stanów dysocjacyjnych ze świadomością "świadka".

Mam podobne zdanie Adminie. Zen to nie psychoterapia. Wrzecz przeciwnie - moze zaszkodzic osobom ktore maja problemy nia nizszych poziomach. Stad np. tak bardzo mnie urzekla ostatnio metda Big Mind - jest bardziej wszechstronna. Zaczynam na powaznie myslec by zostac trenerem tej metody bo czuje, ze to jest to co jest wlasciwe na dzisiejsze czasy i nasza kulture.

Pozdrawiam
LH

Lhobbit,

Czy wiesz cos więcej na temat kursów Big Mind? Ile trwają, gdzie się odbywają? Czy w Polsce jest jakiś "trener" tej metody?

Witajcie Panowie.

Może i na poważnie piszesz, Adminie, ale tym razem Cię rozumiem ;)i sądzę, że jest sporo racji w tym, co opisujesz. Tak, tak i jeszcze raz tak. Pomyślałam sobie, że naprawdę brakuje mi miejsca w życiu, takiej przestrzeni tylko na Siłą Wyższą i tą przestrzenią jest lub mogłaby być medytacja, pomimo, że rzeczywiście, trochę się już zdążyłam zrazić do niej. Tak, jak wcześniej pisałam, mam kłopoty czysto praktyczne, z postawą, ale także brak jakichkolwiek wyraźnych efektów odesłał mnie w inne miejsce z moimi problemami. I widzę teraz, że słusznie, bo gdzie indziej znajdują one rozwiązanie. Jednak kontatk z Siłą Wyższą jest mi bardzo potrzebny i spróbuję jeszcze raz znaleźć go w medytacji.

A, do Ciebie, Ihhobit - tak, medytacja może być szkoldliwa dla osoby nie gotowej. Przypomina mi się mój atak paniki, którego byliście świadkami, bo pisałam o nim jakiś czas temu. To chyba to. Jak sądzisz?

Pozdrawiam.
Pa pa

Admin: wiem, ze sa usa, w polsce nie slyszalem ale sproboje sie dowiedziec w polskiej sandze Roshiego.

Cloudie: byloby duza nieroztropnoscia z mej strony byc ocenial czym jest a czym nie jest czyjs stan ducha na podstawie opisow na forum :). Ja moge mowic tylko o swych stanach ducha i mym uogolniajacym zrozumieniu spraw ducha.

W sandzie Genpo Roshiego w W-wie powiedzieli ze nie ma jeszcze warsztatow w Polsce. Zapraszaja do holandii - bedzie teraz jakis wielki zlot sangi.